Scheepsconstructies & romp
De constructiedelen en hoofdafmetingen die een romp bepalen.
Een verticaal schot dat de romp in compartimenten verdeelt. Waterdichte schotten beperken het vollopen; brandwerende schotten beperken de verspreiding van brand; constructieve schotten dragen bij aan de rompsterkte.
De beplating boven het weerdek aan de scheepszijde, die mensen en deklading tegen de zee beschermt.
Een horizontaal constructief platform in een schip. Het vrijboorddek en het sterktedek hebben specifieke betekenissen in de uitwatering- en constructievoorschriften.
Een rompbodem met een binnen- en buitenhuid, die tanks vormt voor ballast, brandstof of drinkwater en beschermt tegen schade bij aan de grond lopen.
Een dwars verstijvingsdeel van de romp, vergelijkbaar met een rib, dat de huidbeplating ondersteunt. Spantnummers zijn de standaard positieaanduiding aan boord.
Het waterdichte lichaam van een schip, bestaande uit bodem, zijden en dekken met hun inwendige verstijving, zonder opbouw, machines en uitrusting.
Het belangrijkste langsconstructiedeel langs de bodemhartlijn van een romp. Het kiel leggen is de traditionele formele start van de bouw.
De platen die de buitenhuid van de romp vormen, gerangschikt in langsrijen die gangen worden genoemd.
Een langsverstijvingsdeel langs de zijhuid of het dek, dat spanten en beplating ondersteunt.
Een overdekte constructie boven het vrijboorddek die van zijde tot zijde van het schip reikt, of nagenoeg. Smallere constructies zijn dekhuizen.