Scheepswerktuigkundige terminologie
Systemen en componenten die een schip in bedrijf houden: leidingen, warmteoverdracht, vloeistofbehandeling en hulpsystemen.
Gewicht, normaal zeewater in speciale tanks, dat wordt meegenomen om diepgang, trim, slagzij en stabiliteit aan te passen.
Het laagste inwendige deel van de romp waar water zich verzamelt, en de afgeronde overgang tussen bodem en zijde. Lenssystemen pompen dit water weg.
Een roterende trommel met verticale as voor het inhalen van meertrossen.
Een rand aan een pijp, afsluiter of fitting die een geboute verbinding met pakking mogelijk maakt. Afmetingen en drukklassen volgen normen zoals EN 1092-1, ASME B16.5 of JIS.
Uitrusting die warmte overdraagt tussen twee media zonder ze te mengen. Platen- en pijpenbundeltypes zijn gangbaar voor het koelen van motoren en olie.
Een compacte eenheid met tank, pompen, motor, afsluiters, filters en koelers die hydraulische vloeistof onder druk aan actuatoren levert. Afgekort HPU.
Een pijp of blok met meerdere in- of uitlaten dat stroming verdeelt of verzamelt, zoals een ladingmanifold of een hydraulisch manifoldblok.
Een machine die vloeistof verplaatst door er energie aan toe te voegen. Centrifugaalpompen worden gebruikt voor grote debieten; verdringerpompen voor viskeuze vloeistoffen en hoge druk.
Een afvoeropening die water van een dek overboord of naar een afvoersysteem leidt.
Een uitsparing in het onderwaterschip met een rooster, waaruit zeewater wordt aangezogen voor koel-, ballast- en brandblussystemen.
Een inrichting die de stroming in een leiding start, stopt, regelt of richt. Schuif-, klep-, vlinder-, kogel- en terugslagafsluiters zijn de belangrijkste maritieme typen.
Een dekmachine voor het hijsen en strijken van anker en ketting, met een kettingwiel (nestenschijf) en rem.