Maritieme terminologie
Algemene termen in de scheepvaart en maritieme sector, de gemeenschappelijke woordenschat van eigenaren, werven, fabrikanten en inspecteurs.
Het draagvermogen van een schip in ton: het verschil tussen de beladen waterverplaatsing en het lege scheepsgewicht. Het omvat lading, brandstof, water, voorraden en bemanning.
Het gewicht van het water dat een drijvend schip verplaatst, gelijk aan het totale gewicht van het schip. De lege waterverplaatsing betreft alleen het schip; de beladen waterverplaatsing omvat alles aan boord.
De verticale afstand van de waterlijn tot het laagste punt van de romp. Deze wordt afgelezen van de diepgangsmerken op voorschip, achterschip en midscheeps.
De verticale afstand van de waterlijn tot de bovenkant van het vrijboorddek aan de zijde, midscheeps. Het minimale vrijboord wordt toegekend volgens het Uitwateringsverdrag.
Een draagbare brug of trap voor toegang tussen schip en wal, of een opening in de scheepszijde voor hetzelfde doel.
Een dimensieloze index van het totale ingesloten volume van een schip, berekend volgens het Meetverdrag van 1969. Het is geen gewicht.
Het gewicht van het schip compleet en gereed voor dienst, maar zonder lading, brandstof, voorraden, ballast, bemanning of passagiers.
Het vastmaken van een schip aan een kade, boei of ander schip met trossen, of de uitrusting en opstelling die daarvoor wordt gebruikt.
Het verschil tussen de diepgang voor en de diepgang achter. Een schip dat achter dieper ligt, is stuurlastig getrimd.