Gemi Makine Mühendisliği Terminolojisi
Bir gemiyi çalışır halde tutan sistemler ve bileşenler: boru tesisatı, ısı transferi, akışkan sistemleri ve yardımcı sistemler.
Su çekimini, trimi, meyli ve stabiliteyi ayarlamak için taşınan, normalde özel tanklardaki deniz suyundan oluşan ağırlık.
Teknenin suyun toplandığı en alt iç kısmı ve dip ile borda arasındaki yuvarlak geçiş. Sintine sistemleri bu suyu dışarı basar.
Bağlama halatlarını çekmek için kullanılan düşey eksenli döner tambur.
Cıvatalı, contalı bir bağlantıya imkân veren boru, vana veya bağlantı parçası üzerindeki kenar. Ölçüler ve basınç sınıfları EN 1092-1, ASME B16.5 veya JIS gibi standartlara uyar.
İki akışkan arasında onları karıştırmadan ısı aktaran ekipman. Motorların ve yağın soğutulması için plakalı ve gövde-boru tipleri yaygındır.
Aktüatörlere basınçlı hidrolik akışkan sağlayan; tank, pompalar, motor, vanalar, filtreler ve soğutuculardan oluşan paket ünite. Kısaltması HPU.
Akışı dağıtan veya toplayan, birkaç giriş veya çıkışı olan boru veya blok; örneğin yük manifoldu veya hidrolik manifold bloğu.
Sıvıya enerji ekleyerek onu hareket ettiren makine. Yüksek debi için santrifüj pompalar, viskoz akışkanlar ve yüksek basınç için pozitif deplasmanlı pompalar kullanılır.
Bir güverteden suyu bordadan dışarıya veya bir drenaj sistemine yönlendiren tahliye açıklığı (frengi).
Su altı teknesinde, soğutma, balast ve yangın sistemleri için deniz suyunun çekildiği, ızgaralı girinti.
Bir borudaki akışı başlatan, durduran, düzenleyen veya yönlendiren tertibat. Sürgülü, glob, kelebek, küresel ve çek vanalar başlıca denizcilik tipleridir.
Zincir dişlisi ve freniyle demiri ve zinciri hisa etmek ve fundo etmek için kullanılan güverte makinesi (ırgat).