Terminologia morska
Ogólne terminy żeglugi i przemysłu okrętowego, wspólne słownictwo armatorów, stoczni, producentów i inspektorów.
Nośność statku w tonach: różnica między wypornością pełną a masą statku pustego. Obejmuje ładunek, paliwo, wodę, zapasy i załogę.
Masa wody wypartej przez pływający statek, równa jego całkowitej masie. Wyporność statku pustego dotyczy samego statku; wyporność pełna obejmuje wszystko, co jest na pokładzie.
Pionowa odległość od linii wodnej do najniższego punktu kadłuba. Odczytuje się ją ze znaków zanurzenia na dziobie, rufie i owrężu.
Pionowa odległość od linii wodnej do górnej krawędzi pokładu wolnej burty przy burcie, na owrężu. Minimalną wolną burtę przydziela się zgodnie z Konwencją o liniach ładunkowych.
Przenośny trap lub drabina zapewniające przejście między statkiem a lądem, albo otwór w burcie służący temu samemu celowi.
Bezwymiarowy wskaźnik całkowitej zamkniętej objętości statku, obliczany według Konwencji pomiarowej z 1969 roku. Nie jest to masa.
Masa statku kompletnego i gotowego do eksploatacji, lecz bez ładunku, paliwa, zapasów, balastu, załogi i pasażerów.
Mocowanie statku do nabrzeża, boi lub innego statku za pomocą lin, albo używane do tego wyposażenie i układ.
Różnica między zanurzeniem na dziobie a zanurzeniem na rufie. Statek głębiej zanurzony rufą ma przegłębienie na rufę.