Porty & obsługa terminali
Konstrukcje cumownicze i infrastruktura portowa, w tym nabrzeże (ang. quay), od którego QUAY wzięło nazwę.
Wyznaczone miejsce cumowania statku przy nabrzeżu, molo lub pomoście. Termin obejmuje także przydzieloną jednemu statkowi długość nabrzeża i głębokość wody.
Krótki, mocny słupek na nabrzeżu lub na pokładzie statku, do którego mocuje się liny cumownicze. Polery pokładowe nazywa się też knechtami.
Zamknięty lub częściowo zamknięty akwen, w którym statki stoją podczas operacji przeładunkowych lub remontu. W użyciu amerykańskim słowo oznacza też samo nabrzeże lub molo.
Element pochłaniający energię, zwykle gumowy lub piankowy, umieszczany między statkiem a nabrzeżem lub między dwoma statkami w celu uniknięcia uszkodzeń.
Konstrukcja wysunięta w wodę, służąca do cumowania, zwykle zbiornikowców przy pirsie paliwowym lub gazowym, albo do ochrony wejścia do portu i wpływania na prądy.
Konstrukcja wysunięta od brzegu w wodę, umożliwiająca cumowanie statków z jednej lub obu stron.
Masywna konstrukcja wzniesiona równolegle do linii brzegu, przy której statki cumują w celu załadunku, wyładunku, wyposażania lub remontu. Nabrzeże ma pionowe lico, utwardzony plac i jest wyposażone w polery i odbojnice.
Konstrukcja wzdłuż linii brzegowej do cumowania statków, często wznoszona na palach, tak że woda przepływa pod nią. W mowie potocznej pokrywa się z nabrzeżem; nabrzeże jest zwykle konstrukcją masywną, zasypaną.